Otomobillerin içleri camdan bölmelerle ayrılmış; ses, şık, kurşun ve sevgi geçirmez dünyalara bölünmüştü. İnsanlar günün önemli bir bölümünü otomobillerinin içinde ve birbirlerinin dışında geçiriyorlardı. Bu her yeri kaplayan bir zorunluluktu. Uymayanlar savaş otomobillerinin altında ezilmeye mahkûm ediliyorlardı. Günün her saatinde meydanlara bombalar düşüyordu. Bombalar insanları öldürmüyor, aksine zehirleyerek yaşatıyordu. Yaşamak her gün biraz daha zehirlenmekle eş anlamlıydı. [Kitaptan]